Al sinds vele millennia maakt de otter deel uit van de Nederlandse inheemse fauna, zij het met een korte onderbreking. Dankzij een geslaagde herintroductie is nu weer sprake van een gezonde populatie. Die herintroductie is tekenend voor de veranderde houding van de mens. Tot in de vorige eeuw werd de otter nog fel bejaagd om de vermeende schade aan de visstand. Daarnaast zijn otters altijd een geliefde jachtbuit geweest vanwege hun pels, maar ook om hun vlees. In dit artikel wordt de relatie tussen mens en otter beschreven aan de hand van archeologische vondsten en schriftelijke bronnen.