Beheerders hebben er belang bij om te weten hoeveel uitheemse rivierkreeften zich bevinden in hun watersysteem, omdat deze dieren een grote impact kunnen hebben op hun omgeving. Momenteel worden kreeften gevangen met (beaasde) korven om de (relatieve) dichtheid te bepalen. Maar meten van eDNA is minder arbeidsintensief, vaak goedkoper én er zijn geen vistoestemming en vergunning nodig. Kan het meten van eDNA van kreeften een betrouwbaar alternatief vormen?