In zijn essay Why biodiversity loss is not a disaster (2021) komt filosoof Bas Haring tot dezelfde conclusie als tien jaar daarvoor in zijn boek Plastic Panda’s. Hij betoogt dat het niet erg is als planten- en diersoorten door menselijk toedoen verdwijnen. Want, zegt hij, we kunnen veel soorten best missen. Dat horen biologen en natuurbeschermers natuurlijk niet graag. Maar ze hebben al die tijd geen overtuigend weerwoord kunnen vinden.