Al enige tijd drongen berichten dat in Nederlands Limburg sporen van lynxen werden gevonden ook door tot buiten deze provincie. Verbazing, twijfel en nieuwsgierigheid alom. Om daaraan tegemoet te komen hebben Leo Backbier en Ed Gubbels in het septembernummer van het Natuurhistorisch Maandblad alle lynx-gegevens waarover ze beschikten op een rij gezet. Goed werk, waarmee de sluier van geheimzinnigheid die over de waarnemingen lag voor een belangrijk deel is weggenomen. Nadat tot 1991 twee waarnemingen van een lynx bij Echt (Midden-Limburg) waren gemeld, hebben de auteurs nog 20 waarnemingen van prenten van de lynx verzameld, waarvan 18 uit Zuid-Limburg. Helaas is maar één vondst door gipsafdrukken en foto’s daarvan gedocumenteerd. Toen op 8 maart j.l. het beschermingsplan voor de hamster in Maastricht werd aangeboden, was ik zo gelukkig daar de gipsafdrukken die Jan Baars maakte te kunnen zien. Het waren grote kat-achtige prenten en mijn eerste confrontatie met een lynxenspoor. De dag daarop wandelde ik samen met mijn vrouw in de buurt van Epen, en zei ik haar, maar half gemeend, dat we ook op lyxenprenten moesten letten. Korte tijd daarna stond ze stil bij een grote katachtige prent. Van een lynx? Welhaast te toevallig om waar te zijn. Dus eerst maar een paar foto’s gemaakt om het oordeel van andere te kunnen vragen. Leo Backbier en Ed Gubbels herkenden er gelijk een lynxenprent in. Maar.... mijn twijfel bleef.