Vroeger werd het geleerd op school: de Waddeneilanden bewegen naar het oosten. Lang hebben we dat voor zoete koek aangenomen, maar het is gewoon onzin. De Waddeneilanden zaten gevangen tussen geulen die ontstonden door inbraken in het land en estuaria in de Vroege Middeleeuwen. Die inbraken zijn nu nog steeds te herkennen in de huidige bodemsamenstelling in de vorm van nadien afgezette zeeklei. De afzetting kan gezien worden als landschappelijk littekenweefsel van de voormalige Middelzee, delen van de Lauwerzee, het Hunze estuarium, de Fivel en delen van de Eems.