Identificatie van individuele libellen

Door een foto te maken van het vleugelpatroon is het mogelijk om een individuele glazenmaker te herkennen uit een zeer groot aantal exemplaren, vergelijkbaar met identificatie van mensen op basis van een vingerafdruk of gezichtsherkenning. Deze techniek biedt interessante mogelijkheden voor libellen onderzoek maar is door gebrek aan geschikte analyse software op dit moment nog niet altijd praktisch bruikbaar. In een klein stadspark in het centrum van Middelburg is iedere zomer gedurende enkele weken een relatief groot aantal Paardenbijters te zien die daar jagen of rusten maar niet uit het park zelf afkomstig zijn. Ik heb via fotografische herkenning op basis van de vleugelstructuur geregistreerd welke individuen van dag tot dag het park bezochten. Gedurende de onderzoeksperiode van juli tot en met oktober 2018 werden 1008 verschillende Paardenbijters geïdentificeerd, waarvan het overgrote deel het park eenmalig bezocht en binnen een dag na aankomst weer vertrok. Slechts 9.4% werd op meerdere (twee of drie) dagen in het park gezien en maar 1.9% bezocht het park op dagen die meer dan een week uit elkaar lagen. De waarnemingen maken aannemelijk dat de Paardenbijters die het stadspark bezoeken onderdeel zijn van een migratiestroom of op zijn minst gericht zwerfgedrag vertonen.