Al een behoorlijk aantal jaren, sinds 1 januari 1997 om precies te zijn, zijn de prijzen van de ringen (vrijwel) niet gestegen. Bij de toenmalige drastische verhoging was er een kleine en dunne pleister op de wond: we zouden ons best doen die prijzen de komende jaren in stand te houden. Dat is dus gelukt, 5/4 jaren lang, maar nu lukt het niet meer. Het VT wordt geconfronteerd met steeds maar stijgende inkoopprijzen van de ringen en daar staan geen stijgende inkomsten tegenover: de balans klopt niet meer. Ondergetekende moet dat rechttrekken en dus gaan de prijzen van de ringen omhoog. Ditmaal niet zoals op 1 januari 1997 een zeer drastische verhoging, maar wel een éénmalige inhaalslag om onze balans weer in evenwicht te brengen. Ook niet een pleister op de wonde, iedere prijsverhoging (en verlaging natuurlijk) die het VT krijgt te slikken wordt doorberekend.