1993
Pinguin-lezing 18 februari 1993
Publication
Publication
De Grauwe Gors , Volume 21 - Issue 1 p. 20- 21
Het onderzoek van de biologe Carolien Schollen begon in de dierentuin van Emmen, waar een groep Humboldt Pinguïns leefden. Hier verdiepte zij zich in het gedrag, de herkenning en het geluid van deze vogels. Zo bleek de Humboldt Pinguïn herkenbaar aan het stippenpatroon op de borst en buik, dat ook na de rui precies hetzelfde terugkomt. Ook bleek dat ze aan land een vast plekje hadden en dat ze aan hun sekse-gedrag herkenbaar waren. Hieruit bleek dat de vrouwtjes om een mannetje vechten, terwijl de mannetjes ongeïnteresseerd toekijken en dat de vrouwtjes na de gevechten hun keuze bepalen. Pinguïns vormen paren voor het leven, maar het komt wel eens voor dat er een slippertje gemaakt wordt. Verder bleek dat de mannetjes voor het nestmateriaal en het nest zorgen. Het onderzoek bleef niet beperkt tot de Emmer Dierentuin. In Peru kon zij haar onderzoek voortzetten in de buurt van een kolonie Humboldt Pinguïns. Later is zij ook nog eens naar de Falkland Eilanden geweest, waar ze Magelhaen Pinguins en Rotsspringers heeft bestudeerd.
| Additional Metadata | |
|---|---|
| De Grauwe Gors | |
| CC BY-NC 3.0 NL ("Naamsvermelding-NietCommercieel") | |
| Organisation | Avifauna Groningen |
|
Lucie Jellinek. (1993). Pinguin-lezing 18 februari 1993. De Grauwe Gors, 21(1), 20–21. |
|