Oplettende ogen hebben kunnen zien dat er de laatste vijftien jaar langzaam verandering is gekomen in het uiterlijk van de bermen, de watergangen en de spoorwegdijken. In plaats van kortgeslagen bermen hebben we nu kans eilanden van bloemen tegen te komen in de voor floristen doorgaans troosteloze oceaan van het cultuurlandschap. Professor Piet Zonderwijk is de drijvende kracht achter deze verandering. Jarenlang heeft hij zich met zijn Adviesgroep Vegetatiebeheer ingezet voor een verbetering van de vele lintvormige elementen die ons land rijk is. We lopen een stukje met hem mee langs zijn eenzame weg. ‘Als je ziet hoeveel dogmatiek er heerste in de gedachtengang van de mensen. Stoffen voor de landbouw werden gewoon gebmikt om alle planten uit de bermen te spuiten. Als het maar gras was. En dan was het gras, maar dan waren het nog 7 of 8 verschillende soorten met verschillende groeiritmen. Dus werd met de klepelmaaier alles kortgeslagen, zodat je al je graslandkruiden kwijt was.’