Mijmerend over de door staatssecretaris Gabor (landbouw, belast met natuurbeheer) gelanceerde kreet “Het gewone wordt steeds gewoner”, fiets ik de Eempolders in. Een beetje subjectieve keuze, want een polder is natuurlijk geen natuur. Er groeit gras. Engels raaigras voornamelijk. Heel Nederland staat vol met Engels raaigras. Het zeldzame wordt steeds zeldzamer. Wanneer heb ik voor de laatste keer een zeldzaam dier of een zeldzame plant gezien, peins ik. Sneeuwklokjes, winterakonieten, Koolmezen. Heel gewoon. Mooi, interessant, dat wel, maar Nederland staat vol in het vroege voorjaar met sneeuwklokjes. Zeer gewoon dus, evenals Koolmezen en winterakonieten. Bovendien liep ik in een park, door mensenhanden aangelegd en onderhouden. Zeldzaamheden gevraagd. Ik was naar de overstroomde uiterwaarden onlangs. Deze spaarzaam gebruikte graslanden zou je natuur kunnen noemen. Zeker in het gebied van de Gelderse Poort, waar het Wereld Natuurfonds enorme stukken terugbrengt naar hun oorspronkelijke staat. Wilde ganzen, Kolganzen, Smienten, alles in overvloed en naar mijn idee elk jaar meer.