Over in ons land aangetroffen kleurvarieteiten der Viviparussoorten

In aansluiting met de nomenclatuur onzer soorten in het vorige nummer van dit blad, breng ik in herinnering dat reeds in 1913 in de levende Natuur, afl. 17 bladz. 399, door Jhr. W.C. van Heurn een zeer fraai artikel geschreven is, waarin Paludina vivipara volkomen juist is gekarakteriseerd geworden. Wat door dezen scherpen waarnemer gezegd is, kan ik ten volle bevestigen en zijn artikel is nu na meer dan 20 jaren nog even up to date en prettig leesbaar. Beide soorten zijn nog al variabel wat de bolheid der windingen betreft. Deze variabiliteit berust op geslachtsdifferentiatie; gebleken is dat de wijfjes veel bollere windingen hebben dan de mannetjes, hetgeen door meting aantoonbaar is, doch moeilijk in woorden is uit te drukken. Er bestaan echter ook andere variaties, die op erfelijkheidsfactoren berusten. Van Heurn noemt voor Paludina contecta (nu Viviparus lacustris Beck genoemd) reeds de var. virescens Jeffr., door hem in den Leidschen Hortus gevonden. Deze zeer interessante slak mist totaal de banden, die normaal op de windingen voorkomen en is bovendien veel lichter van kleur en meer zeegroen. Ze is op te vatten als een albino. Onder albinos bij slakken verstaan we iets anders dan gewoonlijk in de biologie, waarover ik later eenige waarnemingen zal bekend maken.