Aanwijzingen voor de verzamelaars onder onze leden

Verzamelaars krijgen vaak materiaal zonder vindplaats in hun collectie. Bij determinatie blijkt, dat een bepaalde soort in een bepaald gebied voorkomt en dit gebied wordt dan wel op het etiket vermeld alsof het de vindplaats was, maar men noteert dan eigenlijk het verspreidingsgebied, eventueel het hoofdverspreidingsgebied, b.v. Indische Oceaan of Molukken. Dit nu brengt een groot govaar met zich mee . Wanneer nl. later de determinatie fout blijkt te ziin en de soort dus niet den naam a), maar den naam b) moet dragen- schijnt het of men een exemplaar van soort b) uit het verspreiddingsgebied van soort a) heeft, waar deze natuurlijk in het geheel niet hoeft voor te komen. Talrijke hinderlijke fouten in de literatuur zijn waarschijnlijk op deze.wijze, ontstaan. Men houde dus op etiketten vindplaats en verspreidingsgebied steeds zorgvuldig uit elkaar. Een practischo methode om misverstand te voorkomen lijkt ons om het verspreidingsgebied steeds tusschen haakjes te vermelden.