Lagere dieren spelen als natuurbeschermingsobjecten nooit een dergelijke belangrijke rol als de meer spectaculaire hogere dieren (vooral de vogels en zoogdieren). De Nederlandse Entomologische Vereniging kent echter al sinds geruime tijd een commissie voor de bescherming van Nederlandse insecten, waarbij vooral aan klassieke soorten als de grote vuurvlinder gedacht wordt. Bij de bescherming van verzamelbare dieren gaat men meestal uit van twee basisfactoren, n.l. bescherming tegen overgrote verzamelwoede en die tegen verandering van milieu als gevolg van drooglegging, normalisatie van stromen, bemesting, e.d. meer. Verscheidene landen hebben ook verordeningen om als verzamelobjecten in trek zijnde mariene mollusken te beschermen, o.a. de Provincie Natal van Zuid-Afrika, waar verzamelaars in grote getale Cypraea, Conus en andere begeerde soorten belagen.