Tijdens twee expedities (1962 en 1968) verzamelde spreker een groot aantal grijpmonsters en steekkernen van de bodem der Adriatische Zee (max. diepte 1220 m). Van de grijpmonsters werd telkens 1 L gezeefd, waarna de zeeffracties grover dan 2½ mm (op enkele uitzonderingen na geheel uit organogene kalkresten bestaande) werden geanalyseerd op a) de gewichtshoeveelheden per organismengroep (mollusken, kalkalgen, koralen, echiniden enz.), b) de aantallen exemplaren van elke molluskensoort (waarbij ook schelpgruis werd verdisconteerd) en c) de aantallen dode en levende mollusken.