De laatste halve eeuw heeft enige stabiliteit in de soortnamen der Europese Pisidiums gebracht. Alleen onze Russische vrienden tobben nog met jeugdziekten op dit gebied. De misleidende slogan ”stilstand is achteruitgang” gaat bepaald niet op voor de nomenclatuur. Integendeel, de rust in de naamgeving blijkt in het Westen het verdere onderzoek ten goede te komen. Men weet nu ten minste over welke soort men praat. De systematiek begint ook in deze weinig populaire diergroep de fundamentele rol te spelen, waarop de systematici zich in het pleidooi voor het belang van hun tak van wetenschap zo graag beroepen. Steeds meer worden nu ook Pisidiums betrokken bij andere dan zuiver taxonomische onderzoekingen.