1984
Gravende bivalven, smakelijk eten
Publication
Publication
Correspondentieblad NMV , Volume 217 - Issue 1 p. 1504- 1508
Met ingang van volgend jaar gaat de contributie voor NMV-leden met uitsluitend correspondentieblad vijf gulden omhoog. Haalt u het eruit? Wellicht, dit opstel gaat over het eten van bivalven. Geen nieuw onderwerp; uit 1867 dateert het boek The Edible Mollusks of Great Britain and Ireland, door M.S. Lovell. Maar daarin staat vooral te lezen over epibiontische bivalven, zoals mosselen en oesters; schelpdieren die je zo van de zeebodem kunt verzamelen. En dit stuk behandelt bivalven die in sediment leven, daarin met hun voet graven. De energie die een oester besteedt aan de bouw en het dichthouden van de schelp steken zij in de ontwikkeling van graafvoeten en sipho's, terwijl de sluitspieren toch aanwezig blijven. Naar verhouding schuilt er meer ""vis"" tussen de schelpen van gravende bivalven. De vlezigste is ""datte de mer"" ofwel Lithophaga; boort gaten in kalksteen maar groeit niet op de Nederlandse kust. Wat daar wel veel voorkomt, is de kokkel. Het waddenbulletin no. 3, jrg. 1981 is er geheel aan gewijd. Zo nu en dan liggen er gekookte kokkels (uit de diepvries) op de Groninger vismarkt, duur zijn ze niet want in Nederland worden ze (nog) niet veel gegeten. Oranje kokkelvlees, in een witte roux met ruim fijngesneden peterselie op witte rijst gevleid, vormt een smakelijke schotel. Zo schijnen ook wadzeilers een nasi-kokkel te bereiden; bij het droogvallen op een plaat worden kokkels uit het zand gehaald, gekookt, schoongespoeld en tenslotte nog gebakken met wat uien. Dit met rijst en sambal opgediend strekt tot tevredenheid.
| Additional Metadata | |
|---|---|
| Correspondentieblad NMV | |
| CC BY-NC 4.0 NL ("Naamsvermelding-NietCommercieel") | |
| Organisation | Nederlandse Malacologische Vereniging |
|
G.J. Boekschoten& A. Oosterbaan. (1984). Gravende bivalven, smakelijk eten. Correspondentieblad NMV, 217(1), 1504–1508. |
|