Jan van den Eijnden ontmoette ik voor het eerst op die gedenkwaardige avond in november 1948 toen de Werkgroep Rotterdam van de NMV ten huize van Voorwinde werd opgericht. Deze groep hield haar bijeenkomsten bij de leden thuis en zo kwamen wij ook bij Van den Eijnden in de Passerelstraat, waar hij troonde voor een grote antieke kast met schelpen te midden van zijn vrouw, zoon en vele dochters. Het bleek toen dat hij reeds in 1943 lid van de NMV was geworden. Hij had een grote liefde voor de natuur en voor de schelpen in het bijzonder. In 1951 verdween hij plotseling uit ons midden en gaf bij navraag als reden op dat door het bezoek van al die schelpenverzamelaars bij hem thuis de huwelijkskansen van zijn dochters aanzienlijk verminderden. De werkelijke oorzaak lag dieper; hij was zonder werk geraakt en wilde dat voor niemand weten, ook niet toen hij in financiële moeilijkheden kwam te verkeren met als gevolg dat hij door de vereniging werd afgevoerd. Als hij zijn nood bij ons had geklaagd, hadden we hem best kunnen helpen.