Kansen voor herstel van een compleet hoogveenlandschap

De afgelopen decennia is in Nederland en ook in het buitenland veel geïnvesteerd in het herstel van hoogvenen. De maatregelen zijn veelal gericht op het beter vasthouden van regenwater en het herstel van een stabiele hoge waterstand om daarmee de ontwikkeling van veenmossen te stimuleren. Op veel plaatsen keren bultvormende veenmossen terug en een aantal kenmerkende planten en dieren van hoogveenkernen doet het weer goed (de Hoop et al., 2011). Herstel van hoogveenlandschappen als een samenhangend geheel met zijn kenmerkende overgangen (gradiënten) naar het omringende landschap blijft echter nog achter. Een deel van de kenmerkende soorten van deze overgangen komt momenteel vooral in vennen of laagvenen voor en associëren we niet meer met een hoogveensysteem. Dit artikel gaat in op de mogelijkheden voor herstel van dergelijke overgangen, één van de kernopgaven voor de twaalf hoogveenrestanten die als Natura 2000-gebied zijn aangewezen.